ιστορια Α΄, βασίλεια ελληνιστικού κόσμου

Βασίλεια Ανατολής: η διακυβέρνηση στην Ανατολή είχε τα εξής χαρακτηριστικά:

-          Ο βασιλιάς είναι ο απόλυτος κυρίαρχος σε υπηκόους διαφορετικών εθνοτήτων.

-          Δεχόταν θεϊκές τιμές.

-          Προσωπική βασιλεία

1.      Βασίλειο Αιγύπτου: Πτολεμαίος (στρατηγός Μ.Αλεξάνδρου)

Εδάφη: Αίγυπτος, Λιβύη (Κυρηναϊκή), Κύπρος, ενίοτε Ν.Συρία

Αλεξάνδρεια: μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου και πνευματικό κέντρο της εποχής

3 αιώνες υπό την εξουσία των Πτολεμαίων. Το 31 π.Χ. ρωμαϊκή κατάκτηση

2.      Βασίλειο Συρίας: Σέλευκος (στρατηγός Μ.Αλεξάνδρου)

Εδάφη: Από Ινδό ποταμό ως Μεσόγειο και από Καύκασο και Κασπία θάλασσα ως τον Περσικό κόλπο και την Αραβία.

Πρωτεύουσα: αρχικά η Σελεύκεια, έπειτα η Αντιόχεια (Μεσόγειος). Παρήκμασε το 2^ο αι. π.Χ.

Βασίλεια  ελλαδικού χώρου: η διακυβέρνηση στον ελλαδικό χώρο είχε τα εξής χαρακτηριστικά:

-          Φυλετική οργάνωση του κράτους. Εκλογή του βασιλιά από συνέλευση στρατιωτών και πλαισίωσή του από ευγενείς.

-          Ο θεσμός της βασιλείας προσδίδει «εθνικό» χαρακτήρα.

1.      βασίλειο Μακεδονίας:

Ø      Εδάφη: Μακεδονία, Θεσσαλία και περιοχές της Νότιας Ελλάδας

Ø      Πολιτισμική ομοιογένεια – οργάνωση φυλετική

Ø      Κάσσανδρος, Δημήτριος Πολιορκητής.

Ø      Επιδρομές από Γαλάτες – Εκδίωξή τους από Αντίγονο Γονατά.

2.      Βασίλειο Ηπείρου:

Ø      Μετριοπαθής βασιλεία, αφού περιοριζόταν από έναν ανώτατο άρχοντα εκλεγμένο από το λαό.

Ø      Κάτοικοι: Μολοσσοί (από αυτούς καταγόταν η Ολυμπιάδα)

Ø      Μεγαλύτερη ακμή επί Πύρρου.

Ø      Παρακμή στο 1^ο τέταρτο του 3^ου αιώνα (272 π.X.)

τα Μακρά Τείχη και το τείχος του Πειραιά εργασία μαθητών

μετάφραση Θουκυδίδη, βιβλίο 3, κεφ.70

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ 3, 70, 1-6

[1] Οἱ γὰρ Κερκυραῖοι ἐστασίαζον,                 Οι Κερκυραίοι βρίσκονταν σε εμφύλια διαμάχη,

ἐπειδὴ οἱ αἰχμάλωτοι ἦλθον αὐτοῖς              από τότε που επέστρεψαν σε αυτούς (για κακή τους τύχη)

οἱ ἐκ τῶν περὶ Ἐπίδαμνον ναυμαχιῶν              οι αιχμάλωτοι από τις ναυμαχίες στην Επίδαμνο

ὑπὸ Κορινθίων ἀφεθέντες,                         αφού απελευθερώθηκαν από τους Κορινθίους,

τῷ μὲν λόγῳ διηγγυημένοι                         φαινομενικά επειδή είχαν γίνει εγγυητές τους

τοῖς προξένοις ὀκτακοσίων ταλάντων ,        οι πρόξενοι για οκτακόσια τάλαντα,

ἔργῳ δὲ πεπεισμένοι                                 στην πραγματικότητα όμως επειδή είχαν πειστεί

Κορινθίοις Κέρκυραν προσποιῆσαι.             να φέρουν την Κέρκυρα με το μέρος των Κορινθίων.

Kαὶ ἔπρασσον οὗτοι,                                Και ενεργούσαν αυτοί (προδοτικά),

ἕκαστον τῶν πολιτῶν μετιόντες,                πλησιάζοντας τον κάθε πολίτη χωριστά,

ὅπως ἀποστήσωσιν Ἀθηναίων τὴν πόλιν.    για να απομακρύνουν την πόλη από τους Αθηναίους.

 [2] Kαὶ ἀφικομένης Ἀττικῆς τε νεὼς           Αφού, λοιπόν, έφτασαν ένα αθηναϊκό

καὶ Κορινθίας πρέσβεις ἀγουσῶν                και ένα κορινθιακό πλοίο, τα οποία έφερναν πρέσβεις

καὶ ἐς λόγους καταστάντων                          και αφού ήλθαν σε διαπραγματεύσεις (οι πρέσβεις)

ἐψηφίσαντο Κερκυραῖοι  μὲν                         αποφάσισαν οι Κερκυραίοι από τη μια

Ἀθηναίοις ξύμμαχοι εἶναι                              να είναι σύμμαχοι με τους Αθηναίους

κατὰ τὰ ξυγκείμενα,                                   σύμφωνα με την ισχύουσα συνθήκη,

Πελοποννησίοις δὲ φίλοι                               από την άλλη φίλοι με τους Πελοποννήσιους,

ὥσπερ καὶ πρότερον.                                   όπως και πρωτύτερα.

[3] Kαὶ οὗτοι οἱ ἄνδρες (ἦν γὰρ Πειθίας          Και αυτοί οι άντρες (γιατί ο Πειθίας ήταν

ἐθελοπρόξενός  τε τῶν Ἀθηναίων                   και εθελοντής πρόξενος των Αθηναίων

καὶ τοῦ δήμου προειστήκει)                           και αρχηγός του δημοκρατικού κόμματος)

ὑπάγουσιν αὐτὸν  ἐς δίκην,                           τον σύρουν στο δικαστήριο

λέγοντες καταδουλοῦν Ἀθηναίοις                  λέγοντας ότι προσπαθεί να υποδουλώσει στους ΑΘηναίους

τὴν Κέρκυραν.                                             την Κέρκυρα.

[4] Ὁ δὲ ἀποφυγὼν                                      Και αυτός, αφού αθωώθηκε,

ἀνθυπάγει                                                    καταγγέλλει κι αυτός με τη σειρά του                           

αὐτῶν τοὺς πλουσιωτάτους πέντε ἄνδρας,      από αυτούς τους πέντε πιο πλούσιους άντρες,

φάσκων τέμνειν χάρακας                             ισχυριζόμενος ότι κόβουν τις κληματόβεργες

ἐκ τοῦ τε Διὸς τοῦ τεμένους καὶ τοῦ Ἀλκίνου·  και από το ιερό του Δία και από του Αλκίνοου∙

ζημία δὲ καθ᾽ ἑκάστην χάρακα                       και το πρόστιμο για κάθε κληματόβεργα

ἐπέκειτο στατήρ.                                           ήταν ένας στατήρας.

[5] Ὀφλόντων δὲ αὐτῶν                            Και όταν αυτοί καταδικάστηκαν να πληρώσουν πρόστιμο

καὶ πρὸς τὰ ἱερὰ ἱκετῶν καθεζομένων          και κάθονταν ως ικέτες στους ναούς

διὰ πλῆθος τῆς ζημίας,                               εξαιτίας της βαριάς χρηματικής ποινής,

ὅπως ταξάμενοι ἀποδῶσιν,                                για να πληρώσουν το πρόστιμο ύστερα

                                                                      από συμφωνία για το ύψος του,

ὁ Πειθίας (ἐτύγχανε γὰρ καὶ βουλῆς ὤν)        ο Πειθίας, (γιατί συνέβαινε να είναι και μέλος της βουλής)

πείθει ὥστε τῷ νόμῳ χρήσασθαι.                    πείθει τους Κερκυραίους να εφαρμόσουν το νόμο.

[6] Οἱ δ᾽ ἐπειδὴ τῷ τε νόμῳ ἐξείργοντο          Και αυτοί, επειδή αποκλείονταν από το νόμο

καὶ ἅμα ἐπυνθάνοντο τὸν Πειθίαν,                 και συγχρόνως πληροφορούνταν για τον Πειθία,

ἕως ἔτι βουλῆς ἐστί,                                      όσο ακόμη ήταν μέλος της βουλής,

μέλλειν τὸ πλῆθος ἀναπείσειν                       ότι επρόκειτο να μεταπείσει το πλήθος

νομίζειν τοὺς αὐτοὺς Ἀθηναίοις                     να θεωρεί τους ίδιους με τους Αθηναίους

φίλους τε καὶ ἐχθροὺς,                                   και εχθρούς και φίλους,

ξυνίσταντό τε καὶ λαβόντες ἐγχειρίδια           συνωμοτούσαν και αφού πήραν μικρά μαχαίρια

ἐξαπιναίως ἐς τὴν βουλὴν ἐσελθόντες                     και μπήκαν αιφνιδιαστικά στη βουλή

τόν τε Πειθίαν κτείνουσι καὶ ἄλλους                     σκοτώνουν και τον Πειθία και άλλους

τῶν τε βουλευτῶν καὶ ἰδιωτῶν                         και από τους  βουλευτές και από τους απλούς πολίτες

ἐς ἑξήκοντα·                                                      περίπου εξήντα·

οἱ δέ τινες τῆς αὐτῆς γνώμης τῷ Πειθίᾳ                όμως κάποιοι άλλοι ομοϊδεάτες με τον Πειθία

ὀλίγοι ἐς τὴν Ἀττικὴν τριήρη κατέφυγον            λίγοι, κατέφυγαν στο αθηναϊκό πλοίο

ἔτι παροῦσαν.                                                  που ήταν ακόμη εκεί.

εργασία μαθητών Κίμων ο Μιλτιάδου

Περικλής, χρυσούς αιών

τα μνημεία της Αθήνας, 5ος π.Χ. αι.

Δηλιακή συμμαχία - αθηναϊκή ηγεμονία