Μορφές και εκφάνσεις ρατσισμού, β΄ λυκείου, έκθεση

μορφές ρατσισμού και εκφάνσεις του

1. Φυλετικό ρατσισμό ονομάζουμε τις διακρίσεις τις βασισμένες στη διαφορετικότητα του χρώματος ή εναντίων φυλών του Τρίτου Κόσμου. Οι προερχόμενοι από αυτές τις χώρες άνθρωποι βιώνουν την απόρριψη, θεωρούνται και αντιμετωπίζονται ως υποδεέστεροι πνευματικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Καθημερινά, λόγω των προκαταλήψεων και των στερεοτυπικών αυτών αντιλήψεων, για παράδειγμα, κατηγορούνται οι μετανάστες και γενικότερα οι άνθρωποι άλλων φυλών που εργάζονται στη χώρα μας για την έλλειψη θέσεων εργασίας. Εξαιτίας των διακρίσεων αυτών, κάθε άτομο που υφίσταται αυτού του είδους τον ρατσισμό, αισθάνεται υποδεέστερος των άλλων, χλεύη  και επαγγελματικό αποκλεισμό.

2. Ακόμα ένα φαινόμενο ρατσισμού είναι ο κοινωνικός, δηλαδή οι διακρίσεις σε βάρος  των γυναικών ή των ατόμων με ειδικές ανάγκες και πλείστες άλλες διακρίσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υποτιμητική στάση του κοινωνικού συνόλου απέναντι στις γυναίκες, όταν εκτελούν κάποια δραστηριότητα ή εργασία που παλαιότερα θεωρούνταν  ανδρική υπόθεση. Έτσι, δεν επικρατεί η ισότητα σε μια κοινωνία, αλλά «υπερέχει» το ικανότερο σύμφωνα με τα στερεότυπα φύλο, στο οποίο αποδίδονται πολύ περισσότερες θετικές ιδιότητες και ικανότητες απ’ ό,τι στο «αδύνατο» φύλο, στο οποίο παραγνωρίζονται ακόμη και τα θετικά του χαρακτηριστικά, τα οποία παρεμπιπτόντως είναι ουκ ολίγα.

3. Ο εθνικός ρατσισμός, δηλαδή ο εθνικισμός, είναι η αντίληψη και η αίσθηση της υπεροχής ενός έθνους έναντι των άλλων. Για παράδειγμα η αντίληψη ότι κάποιος λαός είναι ανώτερος από κάποιον άλλον συντελεί στην απομάκρυνση μεταξύ τους, σε πιθανές διαμάχες. Αλλά και η συνύπαρξη ανθρώπων που υιοθετούν τέτοιου είδους αντιλήψεις είναι δύσκολη, όπως π.χ. των μουσουλμάνων με δυτικούς, όταν οι μεν ή οι δε θεωρούν ότι είναι ανώτεροι πνευματικά και πολιτιστικά, ότι είναι καθαρότεροι ως φυλή, κ.ο.κ. Με τις στερεοτυπικές αυτές ιδέες καλλιεργείται το ανταγωνιστικό πνεύμα μεταξύ των εθνών  και δεν μπορούν να συνεργαστούν αρμονικά  και να συνεργαστούν σε οποιοδήποτε επίπεδο.

4. Τέλος, ο θρησκευτικός ρατσισμός, η αντίληψη δηλαδή ότι μια θρησκεία είναι ανώτερη από όλες και πρέπει να υπερισχύει έναντι των υπολοίπων. Οι άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν σε μια θρησκεία, εκδηλώνουν μια εχθρική  και υποτιμητική διάθεση ενάντια στους πιστούς άλλων θρησκειών, επειδή έχουν διαφορετικές αντιλήψεις. Η ύπαρξη του ρατσισμού αυτού, δείχνει το χαμηλό πολιτιστικό επίπεδο μιας χώρας, αλλά και την έλλειψη σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ:

1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

2. ΜΗΛΙΔΗΣ ΧΡΟΝΗΣ

3. ΜΠΕΛΤΣΗ ΒΟΥΛΑ

4. ΛΙΑΡΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ

5. ΠΕΤΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

6. ΠΕΤΑΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Μορφές Ρατσισμού έκθεση Β΄ λυκείου

Μορφές Ρατσισμού

     Ρατσισμός ονομάζεται η διάκριση σε βάρος ατόμων, κοινωνικών ομάδων ή κατηγοριών ατόμων, που προσδιορίζονται με βάση τα φυλετικά ή και πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά, με συνέπεια την ανάπτυξη αισθήματος υπεροχής και ανωτερότητας προς αυτούς.  Δυστυχώς, στις μέρες μας ο ρατσισμός είναι ένα σύνηθες και παγκόσμιο φαινόμενο, το οποίο εμφανίζεται με διάφορες μορφές.

      Συχνά γίνονται διακρίσεις βασισμένες στη διαφορετικότητα του χρώματος  ή εναντίον φυλών του Τρίτου Κόσμου. Αυτό το φαινόμενο, το οποίο ονομάζεται φυλετικός  ρατσισμός εκδηλώνεται με τη  διαφορετική αντιμετώπιση σε άτομα τα οποία διαφέρουν ως προς το χρώμα και παράλληλα ανήκουν σε κατώτερη  κοινωνικοοικονομική τάξη, π.χ. έρχονται ως μετανάστες και απασχολούνται ως εργάτες σε δυτικές χώρες.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι μετανάστες από την Αφρική, οι οποίοι λόγω του χρώματος τους και εξαιτίας των φτωχών χωρών καταγωγής τους και των άσχημων συνθηκών διαβίωσης, θεωρούνται κατώτεροι κι αντιμετωπίζονται υποτιμητικά από τους ντόπιους κατοίκους.

     Μια επίσης έντονη μορφή ρατσισμού θεωρείται ο εθνικισμός. Σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχουν άτομα που ισχυρίζονται ότι το δικό τους έθνος υπερισχύει και είναι ανώτερο από οποιοδήποτε άλλο. Εξαιτίας αυτής της αντίληψης λοιπόν, οι εθνικιστές φέρονται άσχημα, εκφράζοντας τις απόψεις τους με ανάξιες και εχθρικές συμπεριφορές στα άτομα που θεωρούν υποδεέστερα τους. Παράδειγμα αποτελούν οι Τούρκοι εθνικιστές, οι οποίοι λόγω της ισχυροποίησης του κράτους τους τα τελευταία χρόνια θεωρούν ότι είναι ανώτεροι από τους γειτονικούς λαούς ή τους λαούς που είναι ενταγμένοι στο δικό τους κράτος και διεκδικούν την αυτονομία  τους. Αποτέλεσμα αυτής τους της αντίληψης είναι να προβαίνουν σε ενέργειες που ενέχουν βία και εκδηλώνουν σε όλο τους το μεγαλείο τη μισαλλοδοξία, το φανατισμό τους και την αλαζονική αντιμετώπιση των λαών αυτών.

    Ο σεξισμός συμπεριλαμβάνεται στις μορφές ρατσισμού και αφορά τη διάκριση εναντίον ανθρώπων βασισμένη στο φύλο τους ή τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Συνήθως εκδηλώνεται σε βάρος των γυναικών ή σε άτομα λιγότερο ικανά ή έξυπνα ή και σε άτομα με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις. Λόγου χάριν, επικρατούν φαινόμενα εξευτελισμού ομοφυλοφιλικών ατόμων από άντρες κυρίως, ή λεκτικού ρατσισμού έναντι γυναικών βασισμένου σε στερεοτυπικές αντιλήψεις.

    Τέλος, μορφή ρατσισμού αποτελεί και ο επαγγελματικός ρατσισμός ο οποίος συναντάται πολύ έντονα τα τελευταία χρόνια. Σχετικά μ’ αυτόν γίνονται διακρίσεις από τους εργοδότες προς τους εργαζομένους μιας επιχείρησης με βάση το φύλο αλλά και τις στερεοτυπικές αντιλήψεις περί ικανοτήτων στηριζόμενοι στο φύλο. Ενδεικτικά, παρατηρείται έντονη η προτίμηση ανδρών σε υψηλόβαθμες θέσεις εργασίας λόγω των ικανοτήτων που υποτίθεται  ότι σε μεγαλύτερο βαθμό διαθέτουν. Έτσι, το γυναικείο φύλο υποτιμάται και αντιμετωπίζεται ιδιαίτερα μειονεκτικά.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ:

1. ΦΟΥΝΤΟΥΚΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΣ

2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΤΑΛΙΔΗΣ

3. ΧΑΤΖΗΛΙΑ ΕΦΗ

4. ΦΩΤΙΑΔΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ